Na Prawobrzeże
Środa, 2 lipca 2008
· Komentarze(0)
Kategoria pitu pitu
Miałam do załatwienia dwie sprawy na moim rodzinnym Prawobrzeżu, także po pracy wsiadłam na rower i pojechałam.
Dojazd zajął mi godzinę. Trasa ulicami to około 16 km ale ja jechałam przez park Kasprowicza i ścieżkami rowerowymi (tam, gdzie się dało) przy okazji zatrzymując się kilkukrotnie, by zwrócić uwagę niefrasobliwym przechodniom. Załatwiwszy sprawę na Słonecznym pognałam na Wzgórze. Podjazd, podjazd, podjazd ale dałam radę, nawet na ostatnim, bardzo stromym odcinku. Na miejscu odpoczęłam chwilkę a potem pognałam do domu.
Muszę stwierdzić, że generalnie coraz mniej boję się jeździć po ulicach, coraz mniej boję się prędkości w ogóle i coraz bardziej lubię rowerowanie ;-)
W drodze powrotnej znów zaczęłam swoją akcję uświadamiania. Jeśli zaś chodzi o przechodniów to o dziwo większość z nich zachowała się uprzejmie. Z jedną starszą panią pogawędziłam sobie nieco o ścieżkach rowerowych w Szwecji ;-), inni albo grzecznie schodzili albo wyrażali swoją obojętność (i schodzili). Niestety na Jedności Narodowej, gdzie chodnik ma szerokość jakieś 4 metry, jeden facet okazał się bezczelny i niereformowalny... Jak zwykle zatrzymałam się grzecznie przy nim i grzecznie zwróciłam uwagę. Najpierw odpyskował (40 letni facet!) o co mi chodzi i czy nie mam co robić. Zeszłam z roweru i idąc kolo niego tłumaczyłam mu o co mi chodzi. Pan w pewnym momencie wszedł na trawnik i bezczelnie do mnie z tekstem, że o co mi chodzi, przecież on idzie po trawniku... Dałam sobie w końcu spokój i odwróciwszy się chciałam ruszyć w dalszą drogę, jednak siedząca nieopodal para staruszków zabiła mi brawo i złożyła gratulację podkreślając jak ważne jest edukowanie tego zepsutego społeczeństwa :D
Do domku dojechałam w dość dobrym humorze, zwłaszcza, że udało mi się wypracować całkiem niezłą średnią! Za to zmęczenie materiału było również całkiem niezłe;-)
avg - 16.31 ! :D
max - 38.76
Dojazd zajął mi godzinę. Trasa ulicami to około 16 km ale ja jechałam przez park Kasprowicza i ścieżkami rowerowymi (tam, gdzie się dało) przy okazji zatrzymując się kilkukrotnie, by zwrócić uwagę niefrasobliwym przechodniom. Załatwiwszy sprawę na Słonecznym pognałam na Wzgórze. Podjazd, podjazd, podjazd ale dałam radę, nawet na ostatnim, bardzo stromym odcinku. Na miejscu odpoczęłam chwilkę a potem pognałam do domu.
Muszę stwierdzić, że generalnie coraz mniej boję się jeździć po ulicach, coraz mniej boję się prędkości w ogóle i coraz bardziej lubię rowerowanie ;-)
W drodze powrotnej znów zaczęłam swoją akcję uświadamiania. Jeśli zaś chodzi o przechodniów to o dziwo większość z nich zachowała się uprzejmie. Z jedną starszą panią pogawędziłam sobie nieco o ścieżkach rowerowych w Szwecji ;-), inni albo grzecznie schodzili albo wyrażali swoją obojętność (i schodzili). Niestety na Jedności Narodowej, gdzie chodnik ma szerokość jakieś 4 metry, jeden facet okazał się bezczelny i niereformowalny... Jak zwykle zatrzymałam się grzecznie przy nim i grzecznie zwróciłam uwagę. Najpierw odpyskował (40 letni facet!) o co mi chodzi i czy nie mam co robić. Zeszłam z roweru i idąc kolo niego tłumaczyłam mu o co mi chodzi. Pan w pewnym momencie wszedł na trawnik i bezczelnie do mnie z tekstem, że o co mi chodzi, przecież on idzie po trawniku... Dałam sobie w końcu spokój i odwróciwszy się chciałam ruszyć w dalszą drogę, jednak siedząca nieopodal para staruszków zabiła mi brawo i złożyła gratulację podkreślając jak ważne jest edukowanie tego zepsutego społeczeństwa :D
Do domku dojechałam w dość dobrym humorze, zwłaszcza, że udało mi się wypracować całkiem niezłą średnią! Za to zmęczenie materiału było również całkiem niezłe;-)
avg - 16.31 ! :D
max - 38.76
shenn
