Kolejny raz z obciążeniem bez sensu

Znów przed wyjściem do pracy zastanawiałam się, czy pakować lapka czy nie. Chmury były nieciekawe, ale spakowałam. Niestety na marne. Okazało się bowiem, że w pracy jest Mariusz, więc nici z kompa przed 15stą. Chmury się rozlazły i wyszło nawet słoneczko. Po 13stej zaczęłam w radiostacji słyszeć pożegnania, więc nabrałam podejrzeń, że dali 0. Mariusz wrócił z terenu, sprawdził w necie i potwierdził. Nic mi nie pozostało jak się ewakuować do domu. Także znów lapek pojechał w obie strony na marne. No może nie do końca, bo robił za obciążenie, więc kalorie spalały się nieco szybciej. W drodze powrotnej słoneczko świeciło a ja się nie spieszyłam, więc postanowiłam odbić w dwie dróżki, które odchodzą z ulicy, wzdłuż której jadę, a nie wiem dokąd prowadzą. Okazało się, że jedna z nich jest totalnie rozwalonym tylnym wjazdem na teren wojskowy - dojechałam do zerdzewiałej bramy. Drugi natomiast prowadzi do wjazdu na teren toru kolarskiego po czym kończy się nagle. Dalej prowadzi ścieżka, na którą nie wjeżdżałam, bo stoi przy niej znak "military area". W oddali widziałam chłopaka z psem na spacerze, jednak z lapkiem i tak bym się nie pokusiła na wycieczki po wertepach. Z lekka zawiedziona pognałam do domu wyprzedzając po drodze parę rowerzystów.